ปอกแอปเปิ้ลไม่ให้ดำ

           เคยสังเกตบ้างไหม เวลาปอกแอปเปิ้ล หรือสาลีทิ้งไว้ผิวของผลไม้ ประเภทนี้จะหมองคล้ำ ยิ่งเวลาผ่านไปความน่ารับประทานก็ยิ่งลดลงเรื่อย ๆ

         เราสามารถป้องกันผิวของผลไม้ไม่ให้ดำได้ โดยละลายเกลือ ประมาณ 1 ช้อนชาลงในน้ำเปล่า 1 ชามแกงนำแอปเปิ้ลหรือสาลี่ที่ปอกเสร็จแล้วลงแช่ทิ้งไว้สักพัก เมื่อนำขึ้นมา จัดใส่จานผิวของผลไม้ก็จะไม่ดำคล้ำ

แสบร้อนที่มือเพราะพริกขี้หนู

           คุณเคยใช่ไหม เมื่อหั่น ซอย หรือว่าเด็ดพริกขี้หนู แล้วสิ่งที่ได้มากกว่าความเผ็ด ของอาหาร ก็คือความร้อนแสบไปทั่วบริเวณนิ้ว หรือมือที่สัมผัสกับพริกขี้หนู ที่ฤทธิ์ไม่พริกขี้หนูเอาเสียเลย
 
แก้ได้ไม่ยาก

           วิธีแรกท่านว่าให้นำเกลือแกง ก็เกลือเค็ม ๆ ที่เราใช้ปรุงอาหารนี่ล่ะ สักหนึ่งช้อนแกงลูบลงบนมือถูไปถูมา ความแสบร้อนก็จะคลายลง



           อีกวิธีนึงท่านว่าแทนที่จะใช้เกลือแกงให้ใช้ แป้ง จะแป้งเด็กทาตัว หรือแป้งหมี่ที่เราใช้ทำอาหารก็ได้ ลูบถูไปตรง บริเวณที่รู้สึกแสบร้อน สักครู่ก็จะรู้สึกดีขึ้น

สาธิตการทำน้ำพริกเสวย

          ในเทศกาลหรือโอกาสพิเศษต่างๆ เช่น วันขึ้นปีใหม่ หรือวันสถาปนาโรงเรียน รร.พธ.พธ.ทร.มักมีของฝากอย่างหนึ่งที่เมื่อใครๆ ได้รับไปแล้วก็มักจะติดใจ และล้วนถามถึงอีกเมื่อเทศกาลเวียนมาอีกครั้ง สิ่งนั้นก็คือกระเช้าน้ำพริกประเภทต่างๆ ที่ครูอาหารของ รร.พธ.ฯ ช่วยกันทำขึ้นมานั่นเอง

          ในบรรดาน้ำพริกที่ว่ามานั้น "น้ำพริกเสวย" ของ ครู พรทิพย์ ติ่งเพชรเติม ก็เป็นอีกตำรับหนึ่งที่ขึ้นชื่อลือชาในเรื่องของความอร่อย และถูกบรรจุเป็นรายการหนึ่งในกระเช้าของฝากอย่างสม่ำเสมอ

          แต่ทว่า ปัจจุบัน ครูพรทิพย์ของเราท่านได้เกณียณอายุราชการไปเสียแล้ว คงเหลือแต่ความทรงจำดีๆ ที่ครูมีให้แก่พวกเราเสมอมา  แต่ก่อนที่ท่านจะจาก รร.พธ.ฯ ไปนั้น ท่านได้ฝากวีดีโอ การทำ "น้ำพริกตะไคร้" และ "น้ำพริกเสวย" เอาไว้ให้พวกเราเป็นที่ระลึก พวกเราจึงขอขอบพระคุณ คุณครูพรทิพย์มา ณ โอกาสนี้ด้วย และเพื่อเป็นการระลึกถึง รร.พธ.ฯ จึงขอนำวีดีโอการทำ "น้ำพริกเสวย" ที่คุณครูได้ทำไว้มาเผยแพร่ในบล็อกนี้ให้คนรุ่นหลังได้ชมกัน 

การปอกหอมโดยไม่แสบตา

           เวลาที่เราปอกหัวหอม ไม่ว่าจะเป็นหอมหัวเล็กหรือหัวหอมใหญ่ จะรู้สึกแสบตา และบางครั้งก็มีน้ำตาไหลออกมาด้วย

           วิธีแก้ คือ ต้มน้ำให้เดือด( ประมาณ 15 นาที ) ยกลงจากเตา จุ่มหัวหอมลงไปในน้ำร้อนแล้วรีบนำขึ้นไปแช่น้ำเย็นอีกครั้ง จะทำให้หัวหอมปอกเปลือกได้ง่าย ไม่แสบตา แล้วยังป้องกันการที่หัวหอมมีสีเขียวคล้ำ และมีกลิ่นเหม็นเมื่อทิ้งไว้นานได้อีกด้วย ปอกหอมครั้งต่อไปก็ไม่ต้องกลัวว่าจะเสียน้ำตาแล้ว

กลิ่นกระเทียมติดมือ

             กระเทียม เป็นพืชสมุนไพรชนิดหนึ่งที่นิยมนำมาปรุงอาหาร โดยเฉพาะครัวไทย ต้องมีติดไว้ไม่ขาด เพราะไม่ว่าจะต้ม ผัด แกง ทอด ก็นิยมนำมาปรุง มาเสริมให้กลิ่นหอมอร่อยยิ่งขึ้น อีกทั้งสรรพคุณทางยา ก็มากประโยชน์ กระทั่งเป็นที่ยอมรับ



แต่ปัญหาหนึ่งซึ่งเมื่อสัมผัสแล้วต้องประสบนั่นคือ "กลิ่น" ติดมือยากจะลบเลือน





             ให้นำยาสีฟันมาบีบลงแปรงสีฟันเก่า ๆ จากนั้นถูเบา ๆ บริเวณที่สัมผัสกระเทียม ล้างด้วยน้ำสะอาด กลิ่นกระเทียมจึงหมดไป เหลือแต่กลิ่นหอมสดชื่นของยาสีฟัน

มะขามเปียก

            มะขามเปียก ช่วยในเรื่องของระบบขับถ่าย ถ้าใครเกิดท้องผูก หยิบมาจิ้มเกลือกินสักฝักสองฝักเป็นอันได้ผล แต่เรื่องของความสะอาด อันนี้ถือว่าสำคัญนัก ฉะนั้น ก่อนหยิบจับมะขามเปียกมากิน ดูให้แน่ใจว่ามีสิ่งสกปรก เชื้อราเกิดขึ้นหรือเปล่า ถ้าให้ดีนำเข้าตู้ไมโครเวฟก่อน ถ้าเป็นไปได้ให้ซื้อมะขามเปรี้ยวซึ่งมีจำหน่ายเป็นฝัก ๆ มาแกะเปลือกไว้กินเองดีกว่า

            อีกปัญหาหนึ่งต้องประสบกับผู้ซึ่งนิยมกักตุนมะขามเปียกไว้ใช้ แต่แล้วผ่านไปไม่นาน สีของเนื้อมะขามที่เคยออกโทนน้ำตาล กลับกลายเป็นสีดำไม่น่ากินฉะนั้น หลังได้มะขามเปียกมา ให้บรรจุลงในภาชนะที่ไม่ใช่อะลูมิเนียม โรยเกลือแกงเม็ดใหญ่ ๆ บริเวณด้านบน ปิดฝาให้สนิท เพียงเท่านี้คุณก็จะได้กินมะขามเปียกสีสันตามธรรมชาติตลอดไป

มะละกอสำหรับตำส้มตำ ทำอย่างไรให้กรอบอร่อยไม่นิ่มเละ

          แปลกจริงหนอเวลาลุกขึ้น มาตำส้มตำทานเองเจ้ามะละกอที่เราสับเองกับมือ มันกลับเส้นนิ่มเละตำแล้วทานไม่อร่อยเหมือนกับที่ซื้อจากเจ้าประจำ หน้าปากซอยมาทานเอาเสียเลย จะว่าสับเส้นเล็กก็ไม่ใช่จะว่าตำนานไปก็ไม่เชิง



          เทคนิคง่ายมาก คว้ามะนาวขึ้นมาเลย หนึ่งลูกหรือจะใช้เปลือกมะนาวที่บีบเอาน้ำเตรียมสำหรับปรุงรสส้มตำออกแล้วก็ได้ เอามะละกอที่สับเสร็จเรียบร้อยแล้ว  ใส่ลงในอ่างใส่น้ำเปล่าลงพอท่วมเส้นมะละกอ ตามด้วยเปลือกมะนาว ถ้ากลัวเปลือกไม่พอ บีบน้ำมะนาวตามลงไปอีกหน่อย คลุกเบา ๆ ย้ำเบา ๆ นะ  เบา ๆ แช่ทิ้งไว้สักครู่ก่อนจะนำเส้นมะละกอขึ้นมาสะเด็ดน้ำ แล้วนำไปตำส้มตำตามปรกติ แปลกมาก เส้นมะละกอจะกรอบอร่อยจนแทบไม่น่าเชื่อ